W momencie kiedy kogoś zawodzisz, stajesz się dla tego kogoś obcy,

nie tak łatwo powrócić, do początku - nie tak łatwo być dla kogoś kimś.

Ludziom się wydaje, że są najlepsi, wydaje im się, że nie ma rzeczy lepszych

od nich samych. Mylą się, nie mają w sobie nic wyjątkowego, potrafią tylko psuć,

śmiecić, niszczyć.. na nic więcej ich nie stać - nie są świadomi tego, że są straceni.

Podejmują walkę z czasem.. śmieje się z nich, bo czasu nie da się stłumić,

nie da się go zmienić, nie da się też przyspieszyć.. myślę, że oni myślą,

nie.. właściwie to oni nie myślą.               Oburzył się pewien Pan, bo przecież

ludzie to nie rzeczy, a rzeczy to nie ludzie. - Drogi Panie, przecież w tym świecie,

nie mamy żadnego prawa, jesteśmy rzeczami, jesteśmy marionetkami, Ci na górze,

bawią się oni nami, więc o co Panu chodzi? Myśli Pan, że tam u góry to się Panem

przejmują? Jeśli Pan tak myśli, to Pan głupi jest. Tam z Panem nie płaczą,

tam się z Pana śmieją, że Pan taki naiwny że w pułapkę życia Pan wpadł, proszę Pana. ''

*-* <33333333