zimno mi, cholernie się trzęsę wewnątrz. wczorajszy wieczór był naprawdę 

słabym pomysłem, mimo że bardzo lubię to miasto. i ta przeogromna chęć 

poczucia zupełnej anonimowości, doświadczenia tabula rasa, bycia nikim 

choć przez chwilę,

              a teraz za dużo przestrzeni, za dużo luk, które można by wypełnić,

          za dużo miejsca na całe stada myśli.